เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 318 เรื่องระยำใจ
ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยปากแล้ว อีกทั้งยังเกี่ยวพันถึงชื่อเสียงของหมู่บ้าน ชาวบ้านส่วนใหญ่แม้ในใจจะไม่เต็มใจ แต่ก็ยังคงลงมือเคลื่อนไหว
พวกผู้ชายถกแขนเสื้อขึ้น เริ่มเก็บกวาดกองซากปรักหักพังนั้น หิมะปนเปื้อนดินโคลนและเศษหญ้าคาเน่า ทั้งหนาวเหน็บทั้งสกปรก ทว่าไม่มีผู้ใดพร่ำบ่น ได้แต่ก้มหน้าทำงานอย่างเงียบงัน
ผู้เฒ่าผู้มีประสบการณ์คอยชี้แนะ ว่าจะงัดแงะอิฐดินดิบก้อนใหญ่อย่างไร และจะหลีกเลี่ยงการถล่มซ้ำสองได้อย่างไร
ตาเฒ่าโจวและพี่ใหญ่ตระกูลหวังก็มิได้อยู่นิ่งเฉย พวกเขามีอายุมากแล้ว จึงรับหน้าที่สั่งการและค้นหาวัสดุที่พอจะใช้งานได้
พี่ใหญ่ตระกูลหวังคุ้ยแปหลังคาผุพังไปครึ่งหนึ่งสองสามท่อนออกมาจากริมซากปรักหักพัง พลางส่ายหน้า “ไม้พวกนี้ มอดเจาะสาหัสยิ่งนัก ใช้การไม่ได้แล้ว”