กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 302 กำลังวางแผน
“มิต้องขุดให้ราบเรียบเปิดโล่งจนเกินไปดอก นั่นจะเปลืองแรงคนมากนัก” ซูเหอมีความคิดแจ่มชัด “หลัก ๆ คือการกำจัดหินก้อนใหญ่กับสิ่งของเบ็ดเตล็ดออกไป ให้ผืนดินร่วนซุยขึ้น สภาพแวดล้อมดั้งเดิมตามธรรมชาติในหุบเขา เหมาะสมยิ่งแก่การเจริญเติบโตของสมุนไพรบอบบางบางจำพวก ส่วนสมุนไพรที่ไม่เลือกโลกปฐพีและดูแลง่ายพวกนั้น ก็ปลูกไว้ในที่ดินไม่กี่หมู่ที่บุกเบิกตรงตีนเขา ยามปกติจะได้ดูแลจัดการได้ง่ายด้วย”
ย่าจางที่อยู่ด้านข้าง พอได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ของซูเหอ ดวงตาฝ้าฟางชราคู่นั้นพลันแดงรื้นขึ้นมาในทันใด
นางยื่นมืออันสั่นเทา คว้าข้อมือของซูเหอเอาไว้แน่น แรงนั้นมหาศาลจนน่าตระหนก ริมฝีปากสั่นระริก ผ่านไปครู่ใหญ่ก็มิอาจเอื้อนเอ่ยวาจาออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ