ตอนที่ 301 ยัยหนูน้อย

ตอนที่ 301 ยัยหนูน้อย

เมื่อเห็นยัยหนูน้อยวิ่งกลับไปนั่งตัวตรงบนม้านั่งอีกครา ท่าทางราวกับเด็กน้อยผู้ใหญ่เกินวัยที่บอกว่า “ข้าจะตั้งใจเรียน” มุมปากของซ่วนจื่อก็ผุดรอยยิ้ม สายตาที่ทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ในที่สุดก็ไม่หนักอึ้งเช่นนั้นอีกต่อไป

ซูเหอยกโจ๊กข้าวฟ่างร้อนกรุ่นควันฉุยเข้ามา หลี่เยี่ยนประคองหม้อดินใส่น้ำหวานต้มที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จไว้ในมือ พลันเลิกม่านก้าวเข้ามา ก็ได้ยินเสี่ยวเนี่ยนอันกำลังหักนิ้วมือนับพลางทำหน้ายุ่งยากใจกับปัญหาเรื่องคำเรียก “อาจารย์ปู่” และ “อาจารย์ปู่” พอดี

“พรืด——” ซูเหอกลั้นไว้ไม่อยู่ ดวงตาและคิ้วโค้งคว่ำหัวเราะพรวดออกมา

หลี่เยี่ยนวางหม้อดินใบนั้นลงบนโต๊ะหนังสืออย่างเบามือ มองดูภาพบรรยากาศภายในห้อง มุมปากก็อดที่จะยกยิ้มมิได้ เขาเดินไปข้างกายซ่วนจื่อ ตบไหล่อันบอบบางของอีกฝ่ายเบา ๆ พลางเอ่ยถามเสียงแผ่ว “ซ่วนจื่อ คิดถึงใต้เท้าโจวผู้เฒ่าแล้วรึ”