เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 298 เสี่ยวเนี่ยนอัน
เดิมทีพวกเขานึกว่า บุญคุณนี้คงต้องชดใช้ไปชั่วชีวิต คิดไม่ถึงเลยว่า ตระกูลหลี่กลับให้เกียรติและพึ่งพาพวกเขาดั่งเพื่อนบ้านที่แท้จริง ไม่เพียงมอบหนทางรอดชีวิตให้ แต่ยังมอบศักดิ์ศรีให้อีกด้วย
ดวงตาอันขุ่นมัวของพ่อของอาสุ่ยเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาทันควัน มือของเขาสั่นระริก ลำคอส่งเสียงดัง “ฮ่อ ๆ” อยู่ครึ่งค่อนวันกว่าจะเค้นออกมาได้ประโยคหนึ่ง “ผู้มีพระคุณ... นี่ถือว่ายกย่องพวกเราเกินไปแล้วขอรับ! ข้า... ชีวิตต่ำต้อยสายนี้ของข้าเก็บกลับคืนมาได้ ขอเพียงต้นฤดูใบไม้ผลิขยับเขยื้อนได้ ข้าจะช่วยพวกท่านจับตาดูคนให้ดี เฝ้าที่นาให้เรียบร้อยอย่างแน่นอน! เบื้องลึกเบื้องหลังบ้านไหน บ้านไหนทำงานซื่อสัตย์จริงใจ ข้าย่อมรู้กระจ่างยิ่งกว่าผู้ใด! เพียงแต่ขาซ้ายของข้าข้างนี้ไม่ค่อยคล่องแคล่วเท่าใดนัก....”