ตอนที่ 297 ปรึกษาเรื่องปากท้อง

ตอนที่ 297 ปรึกษาเรื่องปากท้อง

เขาผ่ายผอมจนผิดรูป เบ้าตาลึกโหล ทว่าในดวงตาอันขุ่นมัวคู่นั้น กลับมีความกระจ่างใสขึ้นมาหลายส่วน

เขาเฝ้ามองแม่ของอาสุ่ยที่เฝ้าอยู่ข้างคั่งซึ่งซูบเซียวจนไม่คล้ายมนุษย์ แล้วหันไปมองอาสุ่ยที่กำลังเติมฟืนลงในเตา ริมฝีปากที่แห้งผากขยับไหว ส่งเสียงแหบแห้งขาดห้วงออกมา “สุ่ยเอ๋อร์…… แม่มัน…… ข้า…… ข้าเป็นอะไรไป”

แม่ของอาสุ่ยโยนเข็มด้ายในมือทิ้งโดยพลัน โผเข้าไปที่ขอบคั่ง น้ำตาไหลพรากลงมาทันที ทว่ากลับหัวเราะไม่หยุด “หายแล้ว! ดีขึ้นแล้ว! อาสุ่ย พ่อเจ้าฟื้นแล้ว ฟื้นขึ้นมาแล้ว!” นางพูดจาวกวน ทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ

ความอัดอั้นตันใจและความหวาดกลัวตลอดหลายวันมานี้ ในที่สุดก็แปรเปลี่ยนเป็นความปีติยินดีในชั่วขณะนี้