กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 สะดุดตา
“สุดท้ายนี้” เขาหันไปมองจางอี้ น้ำเสียงจริงจังยิ่ง “ท่านพ่อ อาศัยช่วงที่ตอนนี้ฟ้ายังไม่หนาวจัด ในตลาดนัดยังมีคน พวกท่านต้องรีบฉวยเวลาไว้
อย่าเอาออกไปขายทีละมากเกินไป มันสะดุดตาได้ง่าย แต่ละครั้งเอาไปแต่น้อย แลกเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญหรือธัญพืชสักหน่อยก็กลับมา วิ่งไปหลาย ๆ ที่ อย่ามัวแต่เดินเตร่อยู่ในตลาดนัดเดียว
ก่อนเข้าสู่ฤดูหนาว เก็บสะสมได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น รอจนหิมะตกหนักปิดภูเขา คิดจะขุดก็ไม่มีที่ให้ขุด คิดจะขายก็ไม่มีที่ให้ขายแล้ว อีกทั้งพอไปถึงตลาดนัดแล้วต้องจำไว้ว่าต้องแปลงโฉม อย่าให้ภายหน้าเกิดเรื่องแล้วมีคนจำพวกท่านได้!”
วาจาชุดนี้มีเหตุผลชัดเจน คิดอ่านรอบคอบ ไม่เหมือนสิ่งที่เจ้าหนูสารเลวที่วัน ๆ รู้จักแต่กินดีอยู่ขี้เกียจคอยตวาดสั่งพ่อแม่ยามปกติจะเอ่ยออกมาได้เลยแม้แต่น้อย