ตอนที่ 202 กลืนกล้ำ

ตอนที่ 202 กลืนกล้ำ

เพราะไม่มีผ้าสะอาดมาพันแผล เขาจึงทำได้เพียงปล่อยให้บาดแผลเปิดโล่งอยู่อย่างนั้น

เขาปรับเปลี่ยนท่านอนใหม่อีกครา ยามขยับกายไปกระทบกระเทือนถูกรอยแผล ก็ทำให้เขาสูดลมหายใจหนาวเหน็บด้วยความเจ็บปวดอีกคำรบ

จางชุ่ยฮวาที่ตากเศษผ้าเสร็จแล้ว มือหนึ่งก็เช็ดลงบนกระโปรงด้านหลัง อีกมือหนึ่งก็เดินเข้ามาด้วยความกังวล สายตามองดูลูกชายด้วยความปวดใจ

“พอเถอะ” เสียงของจางจี้จู่เหนื่อยล้าถึงขีดสุด เขาทรุดกายนอนแผ่ลงไปใหม่ ดึงผ้าห่มขาด ๆ มาคลุมกายตนเอาไว้

แล้วเอ่ยปากถาม “แม่ ข้าวเสร็จหรือยัง ข้าหิวแล้ว”

“เสร็จแล้ว ๆ แม่จะไปตักเดี๋ยวนี้แหละ!” จางชุ่ยฮวาราวกับได้รับการอภัยโทษ รีบยกอ่างน้ำสกปรกบนพื้นเดินออกไป

ครู่เดียว นางก็ยกชามที่ผสมผักป่าเล็กน้อยกับโจ๊กข้าวกล้องเข้ามา ทั้งยังมีแผ่นแป้งธัญพืชอีกหนึ่งชิ้น