เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 197 ล้างบ่อปลา
ปลาหญ้าและปลาจีนตัวใหญ่ที่สุดสองสามตัวนั้น พอชั่งน้ำหนักดูในมือก็หนักอึ้ง เกรงว่าจะมีน้ำหนักถึงสี่ห้าจิน
“เจ้าพวกนี้ยอดไปเลย! เลี้ยงปลาพวกนี้ได้ไม่เลวจริง ๆ!” หลี่เถี่ยจู้ยกปลาหญ้าตัวใหญ่ที่สะบัดหางสุดแรงขึ้นมาตัวหนึ่ง บนใบหน้าแย้มยิ้มเบิกบานดั่งบุปผาแย้มบาน “อ้วนท้วมกว่าที่ช้อนได้ในลำธารเสียอีก! ปลาในปีนี้ เพียงพอให้พวกเรากินได้ตั้งหลายมื้อแล้ว!”
“ต้องขอบคุณเป็ดไม่กี่ตัวนี้ แล้วก็พวกเด็ก ๆ ที่คอยพะวงเรื่องให้อาหารทุกวันนั่นแหละ” นางหลี่มองดูปลาที่ดิ้นกระโดดมีชีวิตชีวาอยู่ในกะละมังไม้และถังน้ำ พลอยเปี่ยมล้นด้วยความปลาบปลื้มยินดี “เร็วเข้า หิ้วปลาตัวใหญ่ขึ้นมาก่อน อย่าให้มันกระโดดหนีไปได้”
ปลาตัวใหญ่ถูกหิ้วขึ้นฝั่งทีละตัว ใช้เชือกฟางร้อยเหงือก ความรู้สึกของการเก็บเกี่ยวที่หนักอึ้งเมื่อถือไว้ในมือทำให้ผู้คนรู้สึกพึงพอใจ