ตอนที่ 196 เบิกบานใจ

ตอนที่ 196 เบิกบานใจ

ในช่วงหลายวันต่อมา บรรยากาศภายในลานเรือนเล็กผ่อนคลายและเบิกบานขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทว่ายังคงยุ่งวุ่นวายเช่นเดิม

หลายวันมานี้จางชิงกับหลี่เยี่ยนสะพายมีดพร้าและตะกร้าไม้ไผ่ ขุดบุกกลับมาได้อีกไม่น้อย แม้กระทั่งโคนสนก็ยังเก็บกลับมาได้หลายกระสอบใหญ่ พอให้พวกเด็ก ๆ วุ่นอยู่กับการเกลี่ยตากแห้งและเคาะเปลือกในลานเรือนได้ตลอดทั้งวัน

วันนี้ ลมฤดูใบไม้ร่วงยิ่งทวีความหนาวเหน็บ พัดจนผักแห้งที่ตากไว้ในลานเรือนส่งเสียงดังซ่า ๆ ท้องฟ้าเองก็มืดครึ้มลงบ้าง คล้ายเป็นลางบอกเหตุว่าหิมะกำลังจะตก

ครอบครัวเดียวกันกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว ก็นั่งล้อมวงอยู่ในห้องโถงที่เก็บกวาดจนสะอาด พลางจิบชาร้อนและปรึกษาหารือเรื่องสำคัญไม่กี่เรื่องสุดท้ายก่อนเข้าสู่ฤดูหนาว

ในมือนางหลี่กำลังด้นพื้นรองเท้าหนา ๆ ข้างหนึ่ง นางเงยหน้ามองท้องฟ้านอกหน้าต่างแล้วเอ่ยปากว่า “พี่ใหญ่ อาเยี่ยน เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าฟ้าอากาศนี้หนาวขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เกรงว่ารออีกไม่นานหิมะก็คงจะตก