เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 184 ยั่งยืน
“อาเยี่ยน พวกเราลองไปเดินดูรอบ ๆ เสียหน่อยดีหรือไม่” จางชิงมองดูหลี่เยี่ยนที่กำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิด พลางเอ่ยขึ้นแผ่วเบา
หลี่เยี่ยนเงยสายตาขึ้นมองด้วยความไม่เข้าใจ จางชิงทอดสายตามองไปยังภูเขาใหญ่เบื้องหลัง ครู่หนึ่งต่อมาจึงเอ่ยอย่างช้า ๆ ว่า “ยามนี้พวกเราอยู่ในเขาพึ่งพาตนเองได้ แม้จะพอใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสุขได้ชั่วคราว ทว่าอย่างไรก็มิใช่แผนการอันยั่งยืน พวกเราช้าเร็วก็ต้องลงเขา”
หลี่เยี่ยนพยักหน้า นั่นสินะ แม้ในเขาจะผ่อนคลายสบายใจ ทว่าอย่างไรก็มิใช่แผนการอันยั่งยืนจริง ๆ
“ยามนี้หากสถานการณ์สงครามสงบลงดั่งคำเล่าลือจริง เช่นนั้นอย่างช้าที่สุดปีหน้าพวกเราก็ต้องลงเขาไปจัดตั้งถิ่นฐาน ถึงเวลานั้นการอาศัยฐานะผู้ลี้ภัยเร่ร่อนเพื่อขึ้นทะเบียนราษฎรใหม่จึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด มิเช่นนั้นเรื่องทะเบียนราษฎรของถวนจื่อและซวงเยวี่ยคงกลายเป็นเรื่องยุ่งยากแน่”