เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 183 วันสารท
คนทั้งกลุ่มพูดคุยหัวเราะร่าพลางเดินกลับมาถึงลานเรือนเล็ก ดวงตะวันก็จวนจะตรงหัวแล้ว
ย่าจางและหลี่เถี่ยจู้ตระเตรียมอาหารกลางวันไว้เสร็จสรรพแต่แรก แม้เป็นเพียงโจ๊กข้าวฟ่าง ผักดองเค็ม และแผ่นแป้งข้าวโพดย่างเรียบง่าย ทว่าไอร้อนกรุ่นกำจาย กลิ่นหอมโชยเตะจมูก เหมาะแก่การปลอบประโลมความเหน็ดเหนื่อยตลอดครึ่งเช้าเป็นที่สุด
เสี่ยวสือโถวและจางควนถูกกลิ่นหอมหวานละมุนของผลเดือนแปดยั่วยวนจนนั่งไม่ติด พากันเดินวนเวียนรอบตะกร้าสะพายหลังไม่หยุด
เสี่ยวถวนจื่อเอ่ยอย่างกระตือรือร้น “พี่ชาย ผลไม้นี้หวานยิ่งนัก ถวนจื่อกินไปตั้งผลใหญ่แน่ะ” ทำเอาเสี่ยวสือโถวอิจฉาจนตาร้อน ในหุบเขาเช่นนี้มีของรสหวานน้อยยิ่งนัก แทบจะต้องพึ่งพาผลไม้ป่าพวกนี้เพียงอย่างเดียวเพื่อลิ้มลองรสชาติ ยามนี้ได้เห็นผลไม้ ทุกคนจึงต่างน้ำลายสอ