ตอนที่ 180 ลานเรือนเล็ก

ตอนที่ 180 ลานเรือนเล็ก

ยามที่ซูเหอ ซวงเยวี่ย และซวงอวี่แบกรากเฟิร์นอันหนักอึ้ง จูงมือเสี่ยวถวนจื่อเหยียบย่ำแสงตะวันยามอัสดงกลับมาถึงลานเรือนเล็ก

ก็ได้ยินเสียงผ่าฟืนดัง “โครม โครม โครม” เป็นจังหวะแว่วมาจากในลานเรือน สลับกับเสียง “กริ๊ก” แผ่วเบายามท่อนไม้ถูกจัดวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ

เห็นเพียงมุมหนึ่งของลานเรือน ซูมู่กำลังเหงื่อไหลไคลย้อยกำขวานเล่มหนาหนักไว้แน่น เล็งตรงไปยังท่อนไม้แห้งท่อนหนา ออกแรงจากเอว ท่อนแขนฟาดลงมาอย่างมั่นคง ฟืนพลันแยกออกเป็นสองซีกเท่า ๆ กันตามเสียง

แทบเท้าของเขาได้สุมฟืนที่ผ่าเสร็จแล้วเป็นภูเขาลูกย่อม ๆ ขนาดความสั้นยาวหนาบางแทบไม่ต่างกัน เห็นได้ชัดว่าผ่านการคัดสรรและผ่าฟืนมาอย่างตั้งใจ