ตอนที่ 179 กลิ่นอายฤดูใบไม้ร่วง

ตอนที่ 179 กลิ่นอายฤดูใบไม้ร่วง

นับตั้งแต่วันที่หลี่เยี่ยนและจางชิงลงเขาไป บรรยากาศในลานเรือนเล็กกลางหุบเขาก็พลันเจือไว้ด้วยความห่วงหาอาลัยราง ๆ ขึ้นมาสายหนึ่ง

ยามเช้าตื่นนอนยามค่ำพักผ่อน นางหลี่และย่าจางมักอดไม่ได้ที่จะชะเง้อมองไปยังปากเส้นทางภูเขาอยู่หลายครา

งานในมือของซูเหอ ทั้งซวงเยวี่ยและซวงอวี่ไม่เคยหยุดพัก ทว่าในใจก็เก็บงำเรื่องราวเอาไว้เช่นกัน

กลิ่นอายฤดูใบไม้ร่วงเข้มข้นขึ้นวันแล้ววันเล่า สีสันกลางขุนเขายิ่งทวีความสดใสงดงามและจัดจ้าน ทั้งยังบ่งบอกว่าของป่าที่พอจะเก็บเกี่ยวได้กำลังเข้าสู่ช่วงเวลาอันอุดมสมบูรณ์ช่วงสุดท้ายแล้ว

เสบียงอาหารถูกเก็บเข้ายุ้งฉาง ฟืนสุมจนเต็มห้องเก็บฟืนที่เพิ่งก่อขึ้นใหม่ ลำดับถัดไปย่อมเป็นการกักตุนอาหารหลากหลายรูปแบบไว้สำหรับฤดูหนาวอันยาวนาน