ตอนที่ 174 แท่นโม่หิน

ตอนที่ 174 แท่นโม่หิน

เสี่ยวถวนจื่อกะพริบตาโตของตน พลางยื่นมือไปลูบดูบ้าง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเลื่อนลอย “ไม่รู้เลยเจ้าค่ะ พี่สาวเหอ เป็นแบบไหนหรือเจ้าคะ”

“ก็เป็นจุดสีแดง ๆ หน่อยหนึ่ง ดูน่ารักยิ่งนัก” ซูเหอรีบเอ่ยปลอบ ทว่าในใจกลับผุดความกังขาขึ้นมาเล็กน้อย

นางจำได้ขึ้นใจว่า เมื่อยามที่เพิ่งเก็บเสี่ยวถวนจื่อมาได้นั้น เด็กคนนี้ผอมแห้งจนน่าเวทนา แต่ทว่าบนใบหน้าและเนื้อตัวล้วนสะอาดสะอ้าน ไม่ได้มีปานหรือไฝที่เห็นเด่นชัดแต่อย่างใด

ภายหลังเมื่อเลี้ยงดูจนขาวผ่องอวบอ้วนขึ้นมาบ้าง ก็ไม่เคยเห็นว่าที่หว่างคิ้วของนางจะมีสิ่งนี้มาก่อนเลย

หรือว่าเพิ่งจะงอกออกมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ จะเป็นรอยที่ยุงและแมลงกัดต่อยทิ้งเอาไว้หรือไม่ แต่พินิจดูก็ไม่น่าใช่ สีสันสม่ำเสมอเกินไป ทั้งรูปทรงก็ยังสมมาตรอย่างยิ่ง