เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 168 นึกย้อนแล้วยังขวัญผวา
ประจวบเหมาะกับที่หลี่เยี่ยนเพิ่งจะกอดฟ่อนหญ้าอ่อนที่เพิ่งเกี่ยวกลับมาเดินผ่านหน้าประตูกับซูมู่ เตรียมจะนำไปให้ลูกหมูป่ากิน
หลี่ซวงอวี่เหลือบไปเห็นเขาเข้าพอดี ความหวาดกลัวย้อนหลังและโทสะที่สะกดกลั้นไว้ตลอดทั้งคืนพลันหาทางระบายออกได้ในที่สุด
“หลี่เยี่ยน! เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้!” นางตวาดลั่นเสียงหนึ่ง ทำเอาหลี่เยี่ยนตกใจจนมือสั่น หญ้าอ่อนเกือบจะร่วงหล่นลงพื้น
หลี่เยี่ยนหันศีรษะกลับไป เห็นน้องสาวเดินปรี่เข้ามาด้วยแรงกดดันอันดุดัน ในใจพลันกระตุกวูบ ร้องในใจว่าแย่แล้ว ทุกครั้งที่น้องสาวเรียกชื่อเต็มของเขา นั่นย่อมหมายความว่าตนเองกำลังจะถูกทุบตีแล้ว
หลี่ซวงอวี่เดินมาหยุดตรงหน้าเขา โดยไม่สนใจเลยว่าด้านข้างยังมีท่านย่าจางและซูเหอกำลังช่วยเปลี่ยนยาให้จางชิงอยู่