ตอนที่ 162 ฝนกระหน่ำ

ตอนที่ 162 ฝนกระหน่ำ

สะใภ้โจวใช้แขนเสื้อซับเหงื่อที่ขมับ ทว่าบนใบหน้ากลับเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม “ถึงจะกระทันหันไปบ้าง แต่ก็ตกมาได้ถูกเวลาจริง ๆ เจ้าค่ะ! แม่ ดูดินที่แห้งผากนี่สิเจ้าคะ วันก่อน ๆ แบกน้ำมารดแปลงผัก ตอนนี้ไหล่ข้ายังปวดระบมอยู่เลย คราวนี้ดีแล้ว ท่านฟ้าช่วยพวกเรารดน้ำให้ แถมยังรดเสียชุ่มฉ่ำเลยเจ้าค่ะ!”

เฒ่าโจวเดินมาที่ริมประตู ยื่นมือออกไปรองน้ำฝนจากชายคา หยาดฝนเย็นชื่นฉ่ำกระทบลงบนฝ่ามือ รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้านางพลันคลายออก “นั่นสิ! ฝนห่านี้น่ะล้ำค่ายิ่งนัก”