ตอนที่ 161 กระต่ายป่า

ตอนที่ 161 กระต่ายป่า

จวบจนใกล้พลบค่ำ เมฆหนาทึบที่รวมตัวอยู่บนขอบฟ้ามาครึ่งค่อนวันในที่สุดก็ทนรับไม่ไหวอีกต่อไป สายฟ้าแลบแสบตาสายหนึ่งพลันฉีกกระชากม่านสวรรค์อันมืดสลัว ตามติดด้วยเสียงฟ้าร้องสนั่นหวั่นไหวดั่งสั่นสะเทือนขุนเขา ประหนึ่งระเบิดออกเหนือศีรษะพอดี

หยาดฝนเม็ดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วเทกระหน่ำซัดสาดลงมาอย่างไร้สัญญาณเตือน กลายเป็นม่านฝนสีขาวโพลนผืนใหญ่ในชั่วพริบตา ผืนดินที่แห้งผากและร้อนระอุพลันส่งกลิ่นดินคาวสำลักจมูกคละคลุ้งขึ้นมาทันที

ในที่นา บรรดาชาวบ้านที่กำลังอาศัยช่วงตะวันคล้อยต่ำเตรียมรดน้ำหรือเก็บเครื่องมือเกษตรเพื่อกลับบ้าน ต่างถูกฝนกระหน่ำกะทันหันนี้ซัดเสียจนตั้งตัวไม่ติด ต่างพากันร้องอุทานด้วยความตกใจและกอดศีรษะวิ่งเตลิดกลับบ้านกันจ้าละหวั่น