ตอนที่ 152 ไร้เดียงสา

ตอนที่ 152 ไร้เดียงสา

ซูมู่อธิบายตำแหน่งของสระน้ำ จำนวนและพฤติกรรมของเป็ดป่าอย่างละเอียด ทั้งยังเน้นย้ำเป็นพิเศษถึงความหนาทึบของพงต้นอ้อและรังเป็ดป่าที่ถูกล้วงจนว่างเปล่ารังนั้น

หลี่เยี่ยนครุ่นคิดพลางเอ่ย “แอ่งต่ำแถบนั้นข้ารู้จัก น้ำไม่ลึก ทว่าดงต้นอ้อเป็นที่ซ่อนตัวชั้นดีจริง ๆ เป็ดป่าตื่นตัวง่าย กลางวันจับยาก มักตกใจบินหนีได้ง่าย”

จางชิงกล่าวเสริม “การวางบ่วงหรือขุดกับดัก พวกมันมิได้เดินเส้นทางเดิมเสมอไป หากใช้สวิงตาข่าย ก็ต้องอยู่ใกล้แล้วลงมือฉับพลัน พวกเราไม่มีฝีมือปานนั้น”

หลี่เยี่ยนลูบคาง ดวงตากลอกไปมา “ข้ากลับมีอยู่หนึ่งวิธี