เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 151 เป็ดป่า
เขาสะกดความอดทน รอจนเป็ดป่าหลายตัวเหล่านั้นว่ายน้ำอย่างเอื่อยเฉื่อยไปยังอีกฟากหนึ่งของสระน้ำ ราวกับความสนใจถูกบางสิ่งดึงดูดไปแล้ว ถึงได้ค่อมเอวลง พุ่งตัวไปยังบริเวณใกล้เคียงที่เป็ดป่าเพิ่งเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ด้วยความเร็วสูงสุด
เขาไม่กล้าแหวกต้นอ้อแรง ๆ ทำได้เพียงใช้สายตากวาดค้นหาอย่างละเอียด ดินริมน้ำเปียกชื้น ทิ้งรอยอุ้งเท้าเล็ก ๆ ไว้ประปราย ไม่นานนัก ข้างกอต้นอ้อที่รกทึบเป็นพิเศษและมีรากเกาะเกี่ยวพันกัน เขาก็พบกระจุกขนอ่อนนุ่มสีเทาอมน้ำตาลหลุดร่วงอยู่ประปรายสองสามกลุ่ม
ในใจเขาพลันยินดี ค่อย ๆ แหวกกอต้นอ้อกอนั้นออก
เป็นเช่นนั้นจริง! รังตื้นที่ปูรองง่าย ๆ ด้วยหญ้าแห้ง ปุยต้นอ้อ และขนอ่อนปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างชัดเจน ด้านในมีไข่สีเทาอมเขียวแต้มจุดสีน้ำตาลไม่เป็นระเบียบนอนสงบนิ่งอยู่ 5 ฟอง!