ตอนที่ 146 มือเปล่า

ตอนที่ 146 มือเปล่า

จางชุ่ยฮวานั่งอยู่บนพื้นเป็นเวลานาน จนกระทั่งฟันเริ่มกระทบกันสั่นเทาด้วยความหิวโหย

จะกลับไปมือเปล่าไม่ได้ มิฉะนั้นลูกชายต้องร้องไห้งอแงเป็นแน่... ความคิดนี้ค้ำจุนนางไว้ นางดิ้นรนตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา คลำทางสำรวจไปรอบ ๆ ราวกับดวงวิญญาณเร่ร่อน

ดูเหมือนโชคชะตาจะเมตตานางสักคราหนึ่ง ในที่สุดข้างรอยแยกหินอันเป็นจุดอับลมแห่งหนึ่ง นางก็คลำไปเจอบางสิ่งที่อุ่น ๆ เข้า—ไข่ไก่ป่า! มีอยู่ราว ๆ ห้าหกฟอง!

นางราวกับได้สมบัติชั้นยอด ประคองไข่ไม่กี่ฟองที่ยังหลงเหลือไออุ่นจากแม่ไก่นั้นไว้ในอ้อมอกอย่างระมัดระวัง น้ำตาพลันร่วงหล่นลงมาอย่างไร้สัญญาณเตือน ปะปนไปกับคราบเลือดและสิ่งสกปรกบนใบหน้า