ตอนที่ 145 งานตรากตรำ

ตอนที่ 145 งานตรากตรำ

วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง จางอี้ก็กระชากตัวจางชุ่ยฮวาขึ้นมา จากนั้นยัดจอบที่คราบเลือดแห้งกรังใส่มือของนาง แล้วชี้ออกไปนอกประตู แววตาเย็นชาแข็งกร้าวดั่งเหล็กกล้า

“ที่ดินแปลงนั้นเจ้าจงไปพลิกหน้าดิน หากยังก่อเรื่องโวยวายกับข้าเหมือนแต่ก่อนอีกล่ะก็ ข้าจะหย่าขาดกับเจ้า” จางชุ่ยฮวากำด้ามจอบอันเย็นเยียบไว้ ตุ่มพองที่ฝ่ามือซึ่งเสียดสีแตกออกเมื่อวานเจ็บแปลบจนนางต้องสั่นสะท้าน

นางมองใบหน้าไร้ความรู้สึกของจางอี้ แล้วหันกลับไปมองประตูห้องที่ปิดสนิทของลูกชาย ความไม่พอใจและโทสะที่เคยมีต่างติดค้างจุกอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายได้แต่ก้าวโซเซออกจากประตูไป เงาแผ่นหลังของนางในแสงอรุณสีขาวหม่นดูผอมแห้งหลังค่อมเป็นพิเศษ

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จางชุ่ยฮวาจึงได้เริ่มต้นงานตรากตรำเพียงลำพังของนาง