ตอนที่ 121 ซักไซ้ไล่เลียง

ตอนที่ 121 ซักไซ้ไล่เลียง

ผู้ใหญ่บ้านหวังปั้นหน้าเคร่งขรึม ซักไซ้ไล่เลียงสองสามีภรรยาจางอี้ “พวกเจ้ามีคนอยู่ในบ้านแต่กลับไม่มีผู้ใดรู้เห็นว่าไม้ถูกขโมย ไร้หลักฐานแต่กลับกล่าวหาว่าผู้อื่นขโมยไม้ของบ้านเจ้า! พวกเจ้ายังไปแอบซุ่มอยู่ใต้กำแพงลานเรือนตระกูลหลี่ยามค่ำคืน มีเจตนาอันใดกันแน่ นี่จะให้ข้าตัดสินใจแทนพวกเจ้าได้อย่างไร”

จางอี้โกรธจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ทว่าไร้วาจาจะเอื้อนเอ่ย ได้แต่กัดฟันกล่าว “พวกเราเพียงแค่ตามหาไม้...”

ผู้ใหญ่บ้านกลับแค่นหัวเราะ “หาไม้รึ ดึกดื่นค่ำมืดไปหาใต้กำแพงลานเรือนบ้านผู้อื่นเนี่ยนะ เจ้าโง่หรือเซ่อกันแน่!”

ในที่สุดหยาดน้ำตาของจางชุ่ยฮวาก็ร่วงเผาะ กรีดเป็นทางน้ำตาสองสายบนพวงแก้มที่หนาวจนแดงก่ำ นางกุมมือจางอี้ไว้แน่น น้ำเสียงสะอึกสะอื้น “ผู้ใหญ่บ้านหวัง ท่านต้องเชื่อพวกเรานะเจ้าคะ...”