เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 103 ยอมได้อย่างไร
ท่านย่าโจวได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าทอดถอนใจ
พ่อผัวที่พิงฝาผนังฟั่นเชือกป่านอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “เด็กโตปานนั้น พ่อแม่ตัวเองตีกันก็ไม่รู้จักออกมาห้ามปราม เลี้ยงคนอกตัญญูแท้ ๆ เชียว”
สะใภ้โจวพยักหน้า “จริงแท้ คนในหมู่บ้านแตกตื่นกันหมดแล้ว แต่เด็กคนนั้นกลับไม่โผล่หน้าออกมาเลย ชวนให้ผู้คนหนาวเหน็บใจจริง ๆ”
ชายหนุ่มผู้เป็นสามีของนางที่ไปกวาดหิมะทับถมบนหลังคาเดินเข้าประตูมา ได้ยินคำนี้เข้าก็เอ่ยสืบต่อทันที “พวกเจ้าลองเดาดูสิว่าไอ้เด็กเหลือขอตระกูลจางนั่นได้กินเนื้อไก่ได้ดื่มน้ำแกงไก่หรือไม่”
สะใภ้โจวรีบยื่นม้านั่งตัวหนึ่งไปให้ ให้สามีเข้ามาผิงไฟให้อบอุ่น “ย่อมต้องได้กินอยู่แล้ว สองผัวเมียจางชุ่ยฮวานั่นรักใคร่เอ็นดูลูกชายปานแก้วตาดวงใจ จะไม่ให้เขากินได้อย่างไรเล่า”