ตอนที่ 63 อาเยี่ยน

ตอนที่ 63 อาเยี่ยน

เมื่อมองดูเงาร่างเบื้องหน้าที่คุกเข่าลงเสียงดังตุ้บ หลี่เถี่ยจู้ตกใจจนยืนตะลึงงันอยู่กับที่

เสี่ยวถวนจื่อร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด หลี่เถี่ยจู้ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าควรทำสิ่งใดก่อนดี

ในก้นบึ้งหัวใจของเขาลนลานอยู่บ้าง เสียงร่ำไห้ของต้าเหนีย คนที่คุกเข่าอยู่ในลานเรือน ถวนจื่อที่ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว ชั่วขณะนั้นทำให้หลี่เถี่ยจู้ที่กำลังตัวร้อนสะลึมสะลือจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเป็นสถานการณ์อันใด

จางชิงที่อยู่ด้านหลังก็เบิกตากว้าง มองไปยังเงาร่างอันคุ้นเคยตรงประตูเรือนอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“พี่ใหญ่ ข้าคืออาเยี่ยน” หลี่เยี่ยนคุกเข่าเขยิบเข้าไปตรงหน้าหลี่เถี่ยจู้ทีละก้าว ๆ ทว่าน้ำเสียงเจือเสียงสะอื้นไห้อย่างหนักไปนานแล้ว

“เจ้าว่ากระไรนะ เจ้า...เจ้าคืออาเยี่ยน” หลี่เถี่ยจู้มโนจิตเลื่อนลอย พึมพำกับตนเอง