ตอนที่ 62 คุ้นเคย

ตอนที่ 62 คุ้นเคย

ไม่สนใจน้ำหนักบนร่างกาย จางต้านีคิดเพียงอยากสาวเท้าก้าวไวเดินกลับบ้าน ในก้นบึ้งหัวใจมีความหวังว่าบางทีนั่นอาจเป็นเพียงคนที่เดินผ่านทาง

ดูจากรูปร่างท่าทางและการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วเป็นธรรมชาติ มิใช่คนชั่วร้ายสองสามคนนั้นที่จู่โจมบ้านตนเอง

จางต้านีแบกฟืนเดินกลับต่อไป สีราตรีมืดสลัว ลมหนาวพัดกรรโชกหวีดหวิว ทว่านางกลับมิรู้สึกถึงความหนาวเย็นแม้แต่น้อย

หัวใจเต้นตึกตัก อธิษฐานภาวนาว่าที่พบเจอไม่ใช่คนเลว

หลังจากที่ต้าเหนียออกเดินทาง หลี่เถี่ยจู้ก็เวียนหัวสะลึมสะลือผล็อยหลับไปอีกครา ตื่นขึ้นมาอีกครั้งท้องฟ้าก็มืดแล้ว

ไม่ได้ยินความเคลื่อนไหว ในใจรู้ว่าต้าเหนียยังไม่กลับมา จึงอดมิได้ที่จะเป็นห่วงยิ่งนัก รีบลุกขึ้นลงจากเตียง