ตอนที่ 33 ตัดต้นไม้

ตอนที่ 33 ตัดต้นไม้

จางจี้จู่อิดออดเดินตามหลังจางอี้ เส้นทางภูเขาเดิมทีก็เดินลำบากอยู่แล้ว พออิดออดเช่นนี้ความเร็วก็ยิ่งช้าลงไปอีก

ไม่มีทางเลือก จางอี้ทำได้เพียงเลือกต้นไม้ด้านนอกที่ดูแล้วยังพอล่ำสัน เริ่มลงมือตัด

ศาลาว่าการให้ยืมขวานมาชั่วคราว ตอนที่เขาไปขอยืมนั้นคาดไม่ถึงว่ายังมีเหลืออยู่ จางอี้เงื้อขวานขึ้น ฟันลงไปที่ลำต้นของต้นไม้ทีละครั้ง เศษไม้สาดกระจาย ทว่าต้นไม้ต้นนั้นกลับเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย ไม่มีวี่แววว่าจะล้มลงเลยแม้แต่น้อย

จางจี้จู่ยืนมองอยู่ด้านข้าง ปากก็พึมพำว่า “ต้นไม้นี้ดูท่าจะหนา ทำไมถึงตัดยากเย็นเช่นนี้เล่า” จางอี้ไม่สนใจเขา กัดฟันออกแรงต่อไป

จนกระทั่งแขนทั้งสองข้างเหวี่ยงจนชาหนึบ ต้นไม้ถึงได้ล้มลงในที่สุด

ในเวลานี้เอง ภายในป่าก็พลันมีเสียงแผ่วเบาดังขึ้น คล้ายกับมีสิ่งใดกระทบเข้ากับพงหญ้า

สีหน้าของจางจี้จู่พลันเปลี่ยนเป็นขาวซีด กล่าวด้วยความหวาดกลัวว่า “พ่อ นี่...นี่คงไม่มีตัวอะไรหรอกนะ” จางอี้หยุดการเคลื่อนไหวในมือ กวาดสายตามองรอบทิศด้วยความระแวดระวัง ทว่ากลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด