ตอนที่ 31 อบอุ่นหัวใจ

ตอนที่ 31 อบอุ่นหัวใจ

เหตุใดจึงมีเด็กที่ว่านอนสอนง่ายถึงเพียงนี้

ตัวเองหิวจนน้ำลายสอแท้ ๆ ยังตัดใจดื่มให้หมดไม่ลง

“ในหม้อยังมีอีก ล้วนเก็บไว้ให้ลุงทั้งนั้น เจ้าดื่มเร็วเข้า ดื่มหมดแล้วจะได้โตไว ๆ”

เด็กน้อยเบิกตากว้าง เพียงไม่กี่อึกก็ดื่มโจ๊กจนหมด จางต้านีรับชามมา พลันมีเสียงแว่วข้างหูว่า “ขอบคุณพี่ชาย”

พี่ชายรึ พี่ชายอะไรกัน?

เงยหน้าขึ้นสบสายตาที่เป็นประกายระยับของเด็กน้อยที่กำลังมองมา จางต้านีจึงได้สติว่า สภาพของตนในยามนี้มิได้ต่างอันใดจากเด็กผู้ชายเลย ขนาดผู้ใหญ่ยังดูไม่ออก นับประสาอะไรกับเด็กเล็กเพียงนี้

หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว ก็นั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้างเพื่อรอให้อาหลี่ฟื้นขึ้นมา

จางต้านีตรวจดูแล้ว พิษไข้ลดลงไปบ้างแล้ว อาจเป็นเพราะเหน็ดเหนื่อยเกินไป อาหลี่จึงได้หมดสลบไสลไปนานเช่นนี้

ล่วงผ่านไปราวสองชั่วยาม คนที่นอนเอนกายอยู่ก็ลืมตาขึ้นในที่สุด เมื่อตระหนักได้ว่าในอ้อมอกว่างเปล่า พลันผุดลุกขึ้นนั่งตรงในชั่วพริบตา ทั้งร่างตื่นเต็มตาทันที