ตอนที่ 21 หลินโจว

ตอนที่ 21 หลินโจว

ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง

จางอี้ก็ลุกขึ้นเดินไปยังประตูเมืองพร้อมกับกลุ่มผู้ลี้ภัยเร่ร่อน พลางเดินพลางถกเถียงกันไปตลอดทาง

“ไม่รู้ว่าในเมืองนี้จะยอมรับพวกเราไว้พักพิงหรือไม่ หากมีที่พักอันสงบสุขสักแห่งก็คงดีไม่น้อย” ผู้ลี้ภัยเร่ร่อนร่างผอมแห้งเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง

“นั่นสิ ตลอดเส้นทางนี้ต้องกินลมตากน้ำค้าง ช่างทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ ได้ยินมาว่าเหล่านายท่านในเมืองนี้มีจิตใจเมตตา หากช่วยจัดหางานให้พวกเราทำ มีข้าวให้กินสักมื้อก็ดีถมไปแล้ว” คนข้าง ๆ เอ่ยสำทับ

จางอี้นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก “ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็ต้องลองดู หากสามารถปักหลักอยู่ได้ ภายหน้าย่อมได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ลูก ๆ ก็มิต้องทนอดอยากเหน็บหนาวตามไปด้วย”

ทุกคนต่างพากันพยักหน้า ในแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความหวังต่อวันข้างหน้า ยามใกล้ถึงประตูเมือง พวกเขาก็เห็นประตูเมืองเปิดกว้าง มีผู้ที่มีท่าทางคล้ายขุนนางกำลังออกคำสั่งบางอย่างอยู่

“รีบดูเร็ว คล้ายกับกำลังเตรียมการจัดตั้งถิ่นฐานให้พวกเราอยู่นะ!” มีคนในฝูงชนตะโกนขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น