ตอนที่ 20 ค่ำคืนอันมืดมิด

ตอนที่ 20 ค่ำคืนอันมืดมิด

ประกายไฟในแท่นเตาค่อย ๆ ดับมอดลงทีละน้อย หลังจากหลี่เยี่ยนตรวจตราอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอันใดแล้ว จึงกลับเข้ามาในถ้ำภูเขา เขาใช้ฟืนและแผ่นไม้กระดานอย่างง่ายมาทำเป็นบานประตูชั่วคราวเพื่อปิดกั้นปากถ้ำไว้ ครั้นมั่นใจว่าปลอดภัยไร้กังวลแล้ว ก็ล้มตัวลงนอนบนที่นอนปูพื้นอย่างสบายอารมณ์ ซูมู่ที่รออยู่ด้านข้างก็รีบมุดตัวตามเข้าไปนอนด้วยความคล่องแคล่ว

“น้า ข้าอยากนอนกับท่าน”

“มิใช่ให้เจ้านอนกับเสี่ยวควนและจางชิงหรอกหรือ เหตุใดต้องมานอนตากลมตรงปากถ้ำด้วยเล่า” หลี่เยี่ยนรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง วันนี้ทุกคนล้วนนอนบนที่นอนรวมผืนใหญ่ ด้วยเหตุนี้ซูมู่จึงถูกจัดให้นอนทางด้านจางชิง

“ข้าอยากอยู่เป็นเพื่อนเฝ้ายามกับท่านนี่ขอรับ อีกอย่างเสี่ยวสือโถวกับเสี่ยวควนต่างก็เป็นเด็กเมื่อวานซืน หากฉี่รดที่นอนขึ้นมา ข้าจะนอนต่อไปได้อย่างไรกัน” ซูมู่ทำหน้าตารังเกียจเต็มทน

“ตอนเด็กเจ้าเองก็ฉี่รดที่นอนมิใช่หรือ เอาเถิด รีบนอนเสีย การได้นอนเหยียดยาวเช่นนี้ช่างสบายจริง ๆ!” ในใจของหลี่เยี่ยนเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข หากปากถ้ำไม่มีสายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านเข้ามาเป็นครั้งคราว เขาก็คงจะพึงพอใจยิ่งกว่านี้ เขาแอบตั้งปณิธานในใจว่า วันพรุ่งนี้จะต้องให้จางชิงทำประตูออกมาให้ได้