เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 16 จัดเก็บข้าวของ
ยามเที่ยงวัน ดวงอาทิตย์แผดเผาแขวนลอยอยู่กึ่งกลางเวหา ส่วนผักป่าเหล่านั้นที่ถูกนำออกมาตากแห้งไว้ข้างนอก ก็สูญเสียน้ำไปนานแล้วจนแห้งกรอบเหี่ยวเหลือง ตลอดช่วงเวลานี้มา ท่านฟ้าคล้ายจะเมตตาผืนแผ่นดินนี้เป็นพิเศษ ตอนกลางวันมักจะฟ้าโปร่งดั่งถูกชะล้าง แดดจัดเจิดจ้าเสมอ
นางหลี่ยืนอยู่ใจกลางลานเรือน บัญชาการเด็ก ๆ หลายคนในบ้านให้ง่วนอยู่ไม่หยุดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เห็นเพียงพวกเขาร่วมแรงร่วมใจ เคลื่อนไหวรวดเร็วทว่าแผ่วเบา เก็บผักป่าที่ตากจนแห้งสนิทขึ้นมาทีละชิ้น และบรรจุลงในถุงผ้าใบใหญ่แต่ละใบอย่างระมัดระวัง
ผักป่าเหล่านี้สำหรับครอบครัวนี้แล้วมีความหมายไม่ธรรมดา——พวกมันไม่เพียงเป็นหนึ่งในแหล่งอาหารหลักที่ทุกคนในครอบครัวต้องพึ่งพาเพื่อประทังชีวิตในอนาคตช่วงหนึ่ง ยิ่งเป็นของขวัญและความหวังที่ได้มาอย่างยากลำบากในยามทุกข์ยากลำเค็ญเช่นนี้! รอจนผักป่าทั้งหมดถูกเก็บงำอย่างเรียบร้อย นางหลี่ก็มิได้หยุดพักลงเพื่อผ่อนคลายแม้แต่น้อย หากแต่เด็ดผักเตรียมทำอาหารต่อทันทีโดยไม่หยุดพักฝีเท้า