เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 11 เข้าภูเขา
ท้องฟ้ายังมืดสลัว เป็นสีเทาหม่น
ไฟในเตาก็ลุกโชนอย่างยิ่งแล้ว น้ำในหม้อส่งเสียงดังปุด ๆ พลางผุดฟอง หลี่ซวงอวี่นั่งอยู่หน้าเตา คอยเติมฟืนเข้าไปข้างใน แสงไฟสะท้อนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลจนแดงก่ำ
นางหลี่รีดแป้งอยู่ด้านข้างอย่างชำนาญ เตรียมห่อซาลาเปาของเช้าวันนี้ จากนั้นค่อยใช้กระดาษน้ำมันห่อไว้ เพื่อให้เด็กทั้งสองคนได้กินบ้างในช่วงวันสองวันแรกที่เข้าภูเขา หลังจากนั้นก็คงทำได้เพียงแทะหมั่นโถวหรืออะไรทำนองนั้นแล้ว ส่วนย่าหลี่นำสมุนไพรบางส่วนที่เก็บมาในช่วงสองสามวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นพวกห้ามเลือด ป้องกันยุงและแมลง หรือกระตุ้นจิตใจมาจัดใส่ห่อ การพกติดตัวไปย่อมทำให้อุ่นใจกว่าเสมอ
“เสี่ยวอวี่ วันนี้ต้องห่อเพิ่มอีกหน่อย ห่อให้พวกเขาสองคนพกติดตัวไปเยอะ ๆ เสียหน่อย เด็กชายวัยกำลังโตเช่นนี้กำลังกินจุเชียวละ” นางหลี่กล่าว หลี่ซวงอวี่ฝืนยกมุมปากยิ้มบาง ๆ “ได้เจ้าค่ะ ห่อเยอะหน่อย จะปล่อยให้พวกพี่ชายหิวไม่ได้เด็ดขาด”
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้นทีละน้อย ด้านนอกมีเสียงไก่ขันดังแว่วมาสองสามครั้ง