ตอนที่ 9 อยู่พร้อมหน้า

ตอนที่ 9 อยู่พร้อมหน้า

หลังจากกินอิ่มดื่มหนำและพักผ่อนไปครึ่งชั่วยาม ทั้งสองก็เร่งเดินทางกลับต่อ เส้นทางในป่าย่อมขรุขระเป็นธรรมดา ยังดีที่ซูเหอเริ่มปรับตัวได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสองจึงก้าวเดินอย่างระมัดระวัง

ตลอดทาง หลี่เยี่ยนคอยดูแลซูเหออย่างระแวดระวัง ทั้งยังเล่าเรื่องสนุกสนานในป่าเขาสมัยเด็กให้นางฟัง เสียงหัวเราะดังก้องกังวานไปทั่วผืนป่าเขา

ในที่สุด ที่พักพิงอันคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ซูเหอเร่งฝีเท้าขึ้น หัวใจก็เต้นระรัวเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ จางชิงก็มองเห็นพวกเขาเสียก่อน จึงรีบวิ่งเข้ามารับเอาตะกร้าสะพายหลังจากตัวซูเหอ และหอบหิ้วเอาห่อสัมภาระในมือนางไป

ไม่ผิดแน่ นี่คือสิ่งของจำเป็นที่นำออกมาจากมิติตอนใกล้จะถึง และทางฝั่งน้าก็หาบเสบียงอาหารกับสิ่งของต่าง ๆ เอาไว้เต็มตะกร้าสานขนาดใหญ่ถึงสองใบ

“ขอบคุณพี่จางชิง” ซูเหอยิ้มพลางเอ่ยขอบคุณอย่างหวานซึ้ง