ตอนที่ 4 รวมกลุ่มอยู่กิน

ตอนที่ 4 รวมกลุ่มอยู่กิน

วาสนาตกจากสวรรค์ บุญวาสนายิ่งใหญ่นัก

คำพูดเหล่านี้ทำให้ในใจของซูเหอบังเกิดฟองอากาศสีชมพูลอยฟุ้งขึ้นมาลูกแล้วลูกเล่า ความกังวลและความกระสับกระส่ายใจก่อนหน้านี้พลันมลายหายไปจนสิ้น

ข้างหูแว่วเสียงน้าที่คอยกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าห้ามเปิดเผยต่อหน้าผู้คนเด็ดขาด

“เช่นนั้นต่อไปพวกเราเก็บข้าวของกันเถอะ น้า”

ของชิ้นใหญ่ที่หนักอึ้งเหล่านี้ล้วนเก็บเข้ามิติไปทั้งหมด ไหผักดองเค็มและผักดองเปรี้ยวเจ็ดแปดใบที่ปล้นชิงมาได้ก็เก็บเข้าไปจนหมดสิ้นเช่นกัน

เพื่อตบตาหูตาผู้คน ทั้งยังเพื่อปิดบังนางหลี่ คนทั้งสองจึงนำเสื้อผ้าสำหรับผ่านพ้นฤดูหนาวและสิ่งของจำเป็นอันเบาบางอย่างเครื่องนอนที่รวบรวมมาได้มัดเป็นห่อสัมภาระ เพื่อพกพาติดตัวยามเดินทาง ส่วนของหนักอื่น ๆ ล้วนเก็บเข้ามิติไปทั้งหมด

“เสี่ยวเหอ หรือพวกเราจะรั้งอยู่ต่ออีกสักวัน ไปดูที่หมู่บ้านตลาดแถวนี้สักหน่อย ว่าพอจะหาของที่ใช้การได้นำติดตัวไปได้หรือไม่”