เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 108 สัญญาหมั้นเมื่อห้าปีก่อน ยังมีผลอยู่
ห่างจากเซียวจ้านไปราวสามเมตร
ตรงนั้นมีรถสปอร์ตลัมโบร์กีนีสีแดงเพลิงจอดอยู่คันหนึ่ง ถ้าเป็นเวลาปกติ หรือจอดอยู่ที่อื่น รถสปอร์ตแบบนี้โผล่มาบนถนนคงสะดุดตาคนมาก และใครเดินผ่านก็ต้องเหลียวมองร้อยทั้งร้อยแน่นอน
แต่ตอนนี้ พอมาจอดอยู่หน้าประตูโรงแรมเยว่ไหล มันกลับดูกลมกลืนธรรมดาไปเลย
ช่วยไม่ได้ ในโรงแรมมีแต่พวกพ่อค้าคหบดีมหาเศรษฐีและตระกูลใหญ่โตจากทั่วสารทิศมารวมตัวกัน คนรวยเยอะเกินไป รถหรูที่จอดอยู่หน้าโรงแรมก็เลยเกลื่อนกลาดไปหมด
ของมีค่าย่อมขึ้นอยู่กับความหายาก พอเกลื่อนจนไม่แปลกตา มันก็เลยไม่ได้ดูหรูหราสูงส่งขนาดนั้นแล้ว
หลินชิงเยวียนนั่งอยู่ในรถ
กระจกฝั่งคนขับแง้มไว้เพียงช่องแคบ ๆ กว้างแค่สองเซนติเมตร หนาพอ ๆ กับนิ้วหัวแม่มือ พอเซียวจ้านหันไปมอง จึงเห็นแค่ดวงตาคู่หนึ่งที่ใสกระจ่างและมีชีวิตชีวาผ่านช่องกระจกนั้น
เปรียบเหมือนธารน้ำใสแจ๋ว เป็นประกายแวววาวจนมองทะลุได้