เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 107 สาวงามพิษงู การพบกันอีกครั้งของเซียวจ้านกับหลินชิงเยวียน
คนระดับแกนนำของตระกูลหลินต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ชายชราผมขาวคนเมื่อกี้อดถามขึ้นมาไม่ได้ “คุณหนูใหญ่ หมายความว่ายังไงครับ”
หลินชิงเยวียนยิ้มพลางพูดว่า “เขาเป็นคู่หมั้นของฉัน ฉันเป็นคู่หมั้นของเขา ฉันกับเขามีสัญญาหมั้นหมายกันอยู่ ตอนเขายังมีชีวิต ฉันก็เป็นเจ้าสาวที่รอแต่งงาน ไม่ใช่แม่ม่ายผัวตาย...”
“แบบนี้ มันไม่ดีเหรอคะ”
น้ำเสียงของหลินชิงเยวียนเรียบเฉยมาก น้ำเสียงใสราวกับสายน้ำไหลเอื่อย ไม่ช้าไม่เร็ว เหมือนกับว่าเรื่องเมื่อหลายปีก่อนเธอจะลืมไปหมดแล้ว และไม่ได้มีความแค้นเคืองอะไรต่อเซียวจ้านเลย
เผลอๆ ยังมีความรู้สึกดีๆ ให้อยู่ด้วยซ้ำ...
แต่คำพูดนี้พอเข้าหูพวกแกนนำตระกูลหลินกลับไม่ต่างอะไรกับฟ้าผ่า แต่ละคนเบิกตากว้าง สายตาที่มองหลินชิงเยวียนเต็มไปด้วยความตกตะลึงและร้อนรนใจ
“ไม่ได้นะครับ! ไม่ได้เด็ดขาดเลย!”
ชายชราผมขาวส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน “ไอ้โจรเซียวจ้านนั่นเคยติดคุก คดีที่ก่อก็เป็นข้อหาข่มขืน ชื่อเสียงป่นปี้ไม่มีชิ้นดี แถมยังโดนตระกูลเซียวแห่งเมืองหลวงตัดชื่อออกจากตระกูลไปแล้ว!”