ซาลาเปาทอดน้ำ

ซาลาเปาทอดน้ำ

วันแรกของเดือนสิบเอ็ด ตามธรรมเนียมแล้วเป็นวันเข้าเฝ้าเช้าของเหล่าขุนนาง

พอย่างเข้ายามอิ๋นเจ็ดเค่อ ภายในไต้โล่วย่วนก็มีขุนนางมารวมตัวกันอยู่หลายคนแล้ว ต่างฝ่ายต่างกำลังปรึกษาข้อราชการ พลางซดโจ๊กร้อน ๆ ไปด้วย

วันนี้ไต้โล่วย่วนจัดเตรียมโจ๊กมันเทศไว้ต้อนรับ ก้นหม้อเคี่ยวจากข้าวฟ่างผสมข้าวเจ้า และใส่มันเทศปอกเปลือกหั่นเต๋าชิ้นเล็กลงไปหลายชิ้น ในชามมีข้าวเจ้าสีขาวนวลผสมผสานกับข้าวฟ่างสีทองอร่าม แซมด้วยเนื้อมันเทศสีส้มที่โผล่พ้นขึ้นมา รสชาติหวานหอมกลมกล่อมคล่องคอ

ทว่าโจ๊กหวานหอมชวนกินเช่นนี้ กลับไม่อาจดึงดูดความสนใจของเหล่าขุนนางได้เลย

พวกเขาตักกินไปพลาง ๆ อย่างไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วม เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กระตือรือร้นเท่าใดนัก ขุนนางเกือบครึ่งหนึ่งเวลาพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน สายตายังอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองบานประตูที่แง้มอยู่ เหมือนกำลังเฝ้ารอบางสิ่ง

พอพ้นเข้ายามเหม่า ตรงหน้าประตูก็มีเสียงความเคลื่อนไหวดังขึ้นแผ่วเบา

ขุนนางส่วนใหญ่ในห้องพลันยืดหลังตรงขึ้นมาทันที ต่างแอบสบตากับเพื่อนขุนนางข้าง ๆ โดยไม่ให้มีพิรุธ

มากันแล้ว!

ชั่วพริบตาต่อมา ประตูห้องก็ถูกผลักออก ขุนนางเจ็ดแปดคนก้าวเข้ามาจากข้างนอก มีทั้งคนที่สวมชุดขุนนางสีแดงชาดอย่างหวังหลี และคนที่สวมชุดสีเขียวอย่างบิดาของเสวียเหิง