กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ขนมไหว้พระจันทร์ (2)
ข้างเตาไฟในครัวหลัง เมิ่งซังกำลังเอาห่อกระดาษน้ำมันหกห่อซ้อนกัน ขนมไหว้พระจันทร์แบบกวางตุ้งสี่ชิ้นวางไว้ล่างสุด ตรงกลางเป็นเปลือกหิมะ บนสุดเป็นขนมไหว้พระจันทร์ไส้หมูสด สุดท้ายใช้เชือกเส้นเล็กมัดให้แน่น
ข้าง ๆ ลุงสวีถือเงินพวงเล็ก ๆ ไว้ในมือ ราวหกเจ็ดสิบอีแปะ
เขามองเมิ่งซัง แล้วต่อว่าเบา ๆ “ก็แค่เอาขนมไหว้พระจันทร์ไปเพิ่มอีกสิบสองชิ้น อย่างไรวันนี้ก็ทำเกินมาอยู่บ้าง ไม่นับเป็นอะไรหรอก จะเอาเงินมาให้อีกทำไม”
เมิ่งซังส่ายหน้า พูดอย่างเด็ดขาด “ที่ไหนจะมีเหตุผลเอาของโรงอาหารไปฟรี ๆ จู้จื่อบอกข้าแล้ว ไม่ว่าจะหยิบหรือเอาไป ขอแค่เอาไปใช้ส่วนตัว ไม่ได้ใช้กับเจี้ยนเซิง ก็ต้องจ่ายเงินชดใช้ตามจำนวนให้ครบ”
“ข้ารู้ว่าลุงสวีดีกับข้า แต่จะให้ท่านลำบากใจไม่ได้ เงินพวกนี้ต่อให้น้อยแค่ไหน ก็ไม่ควรให้ท่านต้องมาแอบอุดช่องโหว่ให้ข้าภายหลัง”
อยู่ด้วยกันมาครึ่งเดือนกว่าแล้ว ลุงสวีรู้ว่าเมิ่งซังมักดื้อดึงในเรื่องพวกนี้ เขาหัวเราะอย่างจนใจทีหนึ่ง สุดท้ายก็เก็บเงินในมือเข้าอกเสื้อ เดี๋ยวค่อยนำเข้าบัญชีกลาง
ตอนนี้เอง อาหลานก็เดินเร็ว ๆ เข้าครัวหลังมาทางประตูเล็ก มาหยุดข้างเมิ่งซัง
อาหลานถามอย่างนอบน้อม “ท่านอาจารย์ คนงานบอกว่าท่านเรียกข้าหรือเจ้าคะ มีอะไรให้ศิษย์ช่วยหรือเปล่า”
“มีธุระจะให้เจ้าทำจริง ๆ” เมิ่งซังพยักหน้า แต่ไม่รีบบอกว่าเรื่องอะไร กลับพูดถึงอีกเรื่องหนึ่งก่อน “ ‘ปัญหา’ ของนักเรียนสวี่จัดการได้แล้วหรือ”