โหยวตุนจื่อ

โหยวตุนจื่อ

ในครัวด้านหลัง พ่อครัวเฉินกำลังจดจ่ออยู่กับการเฝ้าเป็ดย่างในเตากงทิง ส่วนพ่อครัวเหวินก็นึ่งแผ่นแป้งมือเป็นระวิง ต่างคนต่างยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ

เว่ยสวินกับลุงสวียืนอยู่ข้างเตา กำลังแบ่งกันกินเป็ดย่างร้อน ๆ ที่เพิ่งยกออกจากเตา พลางแขวะกันไปมาเป็นระยะ

ตอนนั้นเอง คนงานที่ไปส่งมื้อเย็นที่เรือนทำงานก็กลับมาที่โรงอาหาร และกำลังจะเดินผ่านครัวหลังไปยังลานเรือนเล็ก

เว่ยสวินส่งเสียงเรียกพวกเขาไว้ แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจังว่าพวกใต้เท้าถูกใจเป็ดย่างหรือไม่

คนงานที่เป็นหัวหน้ายิ้มประจบพลางตอบ “พวกใต้เท้าชมเปาะไม่ขาดปากเลยขอรับ! มีทั้งคนที่ชอบเป็ดย่างฟั่นหยาง แล้วก็คนที่ชอบเป็ดย่างจินหลิงมากกว่า อย่างป๋อซื่อเฉียนแห่งสำนักซื่อเหมินเสวียก็โปรดเป็ดย่างจินหลิงเป็นพิเศษ ถึงกับเอ่ยถามว่าพวกเราจะทำเป็ดย่างกันอีกเมื่อไรขอรับ!”

“วันนี้ท่านจี้จิ่วก็อยู่กินมื้อเย็นในสำนักเหมือนกัน แต่ท่านชอบเป็ดย่างฟั่นหยางที่เอาแผ่นแป้งมาห่อกินมากกว่าขอรับ”

พอเว่ยสวินฟังจบ ก็โบกมือให้คนงานแยกย้ายไปทำงานของตัวเอง

ส่วนเมิ่งซังที่ยืนอยู่อีกด้าน พอได้ยินที่คนงานเล่าก็ยกยิ้มมุมปาก แล้วก้มหน้าก้มตาผัดโครงเป็ดต่อไปอย่างขะมักเขม้น

โครงเป็ดพวกนี้เป็นส่วนที่เหลือหลังจากพ่อครัวจี้แล่เนื้อเป็ดออกไปเกือบหมด เพราะเมิ่งซังเคยกำชับไว้ล่วงหน้า ทุกอย่างเลยถูกยกมาส่งที่ครัวหลัง