เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หม้อดินมะเขือยาวรสปลา (3)
ไม่ว่าใครจะคิดยังไง ไป๋ชิ่งหรานก็เลือกอยู่ต่ออย่างสบายใจ
คนงานโรงอาหารที่มาส่งมื้อเย็นยิ้มแย้มพลางเชิญใต้เท้าทุกท่านเข้าไปในห้องทำงานเพื่อยกอาหารขึ้นโต๊ะ
ต่อให้ไป๋ชิ่งหรานจะนึกครึ้มประกาศอยู่กินมื้อเย็นกะทันหัน ปริมาณที่โรงอาหารเตรียมไว้ก็ยังมีพอ
ถึงอย่างไรในบรรดาปั๋วซื่อและจู้เจี้ยวของแต่ละสำนัก ส่วนใหญ่ต่างแต่งงานมีครอบครัวกันหมดแล้ว ดังนั้นต่อให้เว่ยสวินซึ่งมีฝีมือดีที่สุดในโรงอาหารเป็นคนลงมือทำ ใต้เท้าเหล่านี้ก็ยังเลือกกลับไปกินที่บ้าน คนที่อยู่ต่อจริง ๆ จึงมีน้อยมาก แต่โรงอาหารก็ยังเตรียมเผื่อส่งมาเพิ่มเพื่อกันไว้ก่อน
ปั๋วซื่อแห่งสำนักไท่เสวียมีทั้งหมดหกคน แต่วันนี้มีเพียงไป๋ชิ่งหรานคนเดียวที่อยู่ต่อ ด้วยความที่เขาสนิทสนมกับซูปั๋วซื่อ เลยให้คนงานยกสำรับมาส่งที่ห้องทำงานของปั๋วซื่อสำนักซื่อเหมินเสียเลย