กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินได้ยินดังนั้น ก็อดโอบไหล่อันน่าให้แน่นขึ้นไม่ได้
“เธอลำบากแล้ว อันน่า หลายปีมานี้ต้องขอบคุณเธอ ไม่อย่างนั้นฉันคงจัดการไม่ไหว”
“ไม่ลำบาก” อันน่าส่ายหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน เงยหน้ามองใบหน้าด้านข้างของหลินเอิน
“ขอเพียงได้อยู่ข้างคุณชาย ทั้งหมดนี้ก็คุ้มค่า”
ใจหลินเอินอุ่นวาบ นี่คืออันน่า อ่อนโยนเสมอ และมักเอาทุกคนไว้ก่อนตัวเองเสมอ
ทั้งสามคนกอดกันแน่นอยอยอยอยู่อย่างนั้น ที่มุมหนึ่งของชายทะเลอันห่างไกลจากไฟสงครามและความวุ่นวาย เพลิดเพลินกับความสงบอันหรูหรานี้ ไม่ได้พูดคุยเรื่องบ้านเมืองหรือแผนการอันยิ่งใหญ่ใด ๆ