กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินพูดจบแผนการของตัวเอง ก็เหลือบมองหมี่หย่าที่กำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานอยู่บนหาดทราย มองชายฝั่งครามส่องประกายอยู่ใต้แสงตะวันยามเย็น คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่งอย่างอ่อนโยนจนเกิดฟองสีขาวซ้อนเป็นชั้น ๆ
ตัวเขาเองก็ไม่ได้ลองเล่นสนุกแบบนี้นานมากแล้ว ตั้งแต่เมืองเหมันต์จนถึงตอนนี้ เขายุ่งอยู่ตลอดเวลา ไม่มีโอกาสได้หยุดพักเพื่อเพลิดเพลินเลย
คิดได้ดังนั้น หลินเอินก็ถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกโยนลงบนทรายข้าง ๆ แล้วดึงอันน่าเข้ามา
“ไป อันน่า เรื่องพวกนี้ค่อยว่ากันทีหลัง เราไปเล่นกับหมี่หย่ากัน”