กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนเวหาอันสูงลิ่ว เครื่องบินทิ้งระเบิดอัสนี 10 ลำไม่ได้สนใจฝูงชนที่แหงนมองด้วยความสงสัยบนพื้นดิน หากแต่ปรับเทียบข้อมูลผ่านกล้องเล็งอย่างใจเย็น จากนั้นจึงดึงคันบังคับลงมาอย่างแรง
“เปิดห้องทิ้งระเบิด ทิ้งระเบิดได้”
พร้อมกับเสียงกริ๊กเบา ๆ ของตัวล็อกกลไกที่คลายออก ระเบิดอากาศสีดำสนิทอันหนักอึ้งหลายสิบลูกก็หลุดออกจากรางแขวน พุ่งดิ่งตรงลงไปยังป้อมปราการคาโม่เบื้องล่าง
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว——” เสียงหวีดแหลมที่ทำให้หนังหัวชาด้านดังก้องไปทั่วชั้นฟ้าในชั่วพริบตา
เวลานี้กองทหารรักษาการณ์ของป้อมปราการคาโม่เริ่มตระหนักถึงความเลวร้าย ไม่ช้าเสียงสัญญาณเตือนภัยอันกระชั้นถี่ก็ดังระงมไปทั่วเมือง ทว่าทั้งหมดนี้ล้วนสายเกินไปเสียแล้ว
“ตูม! ตูม! ตูม...”