กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินไม่พูดอะไร เพียงกระชับแขนทั้งสองข้าง กอดตอบหญิงสาวที่แบกรับเรื่องมากมายไว้คนเดียวอย่างอ่อนโยน ฝ่ามือลูบลงตามแผ่นหลังที่สั่นเทาของลี่ลี่อันเบา ๆ ปลอบความกดดันที่สะสมมานานของหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ
“ไม่เป็นไรแล้ว ลี่ลี่อัน ทุกอย่างผ่านไปแล้ว” เสียงของหลินเอินทุ้มต่ำและอบอุ่น แฝงพลังที่ทำให้อุ่นใจ
“เธอทำได้ดีมาก ดีกว่าทุกคน ดีกว่าพี่ชายสองคนของเธอ ดีกว่าขุนนางคนอื่น ๆ ด้วยซ้ำ”
สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของอ้อมกอดและสัมผัสแผ่วเบาของหลินเอิน อารมณ์ของลี่ลี่อันค่อย ๆ สงบลง แต่ก็ไม่รีบผละจากอ่าวอุ่นนี้ กลับกอดแน่นขึ้นอีก