กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของมาร์ควิสหลู่ป๋อป๋อเท่อชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะเข้าใจในทันที แล้วหันไปมองที่ปรึกษากลยุทธ์ของตน
“ท่านหมายความว่า......”
“ถูกต้อง” ที่ปรึกษากลยุทธ์พยักหน้าอย่างหนักแน่น
“ท่านใต้เท้า หากเมืองเหมันต์ซึ่งเป็นถิ่นกันดารที่แม้แต่นกยังไม่ยอมบินผ่านมีแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์จริง เหตุใดจะตกถึงมือหลินเอินให้มาพัฒนา พวกขุนนางคนอื่นคงแบ่งกันไปนานแล้ว เขาจึงต้องบังคับมนุษย์หัวสุนัขเหล่านั้นให้ไปขุดเหมืองในป่าอสูรที่อันตราย”
“นี่แสดงว่า ресурภายในเขตที่ดินของเขาขาดแคลนอย่างมาก และวัตถุดิบหลักของเหมันต์หมายเลขหนึ่งกับถ่านรังผึ้งก็มีแนวโน้มสูงมากว่าจะเป็นแร่ธาตุที่ดูไร้ประโยชน์เหล่านี้ของดินแดนตะวันตกของเรา”