กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป้อมมอเป๋ย จวนมาร์ควิสหลู่ป๋อเท่อ
“ปัง”
โต๊ะตัวแข็งแรงที่ทำจากไม้เหล็กดำทั้งท่อน แตกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันทีภายใต้ฝ่ามือที่เปี่ยมด้วยพลังต่อสู้ของมาร์ควิสเฮาเอ๋อร์ลู่เป๋อร์เทอที่ตบลงมาด้วยความโกรธ
“หลินเอิน แกกล้าหมิ่นฉันถึงเพียงนี้”
มาร์ควิสเฮาเอ๋อร์ลู่เป๋อร์เทอจ้องมองตราประจำตระกูลที่คุ้นเคยซึ่งเป็นของรุ่ยเอิน บุตรชายคนรองในมือ พลางตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ
ดวงตาคู่นั้นที่เดิมทีก็ดุร้ายอยู่แล้ว ยิ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ราวกับสิงโตที่โกรธจัด
เขาคว้าดาบยาวที่แขวนอยู่บนผนังขึ้นมาทันที แล้วหันหลังจะเดินออกไปข้างนอก
“คนมา รวมกองทัพให้ฉัน ฉันจะนำทหารบุกไปเมืองเหมันต์”
“ท่านมาร์ควิส โปรดระงับโทสะ”