กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปาหลินก้าวเท้าเดินเข้าไปหาแทบจะในทันทีโดยไม่รู้ตัว
ในดวงตาเปล่งประกายด้วยความคลั่งไคล้ เขาใช้มือหนาหยาบของเขาลูบไล้เปลือกเหล็กกล้าของเครื่องจักรอย่างแผ่วเบาราวกับกำลังลูบผิวของคนรัก รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิที่ยังหลงเหลืออยู่บนล้อหมุนที่ยังไม่จางหายไปสนิท
ในสายตาของปาหลิน นี่คือผลงานศิลปะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา เหนือกว่าอาวุธประจุเวทและวัตถุวิเศษเวทมนตร์ทั้งปวง
หลินเอินเห็นท่าทางที่เคลิบเคลิ้มของปาหลิน ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างจนใจ
“เอาล่ะ ปาหลิน ได้สติได้แล้ว”
ปาหลินสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะรู้สึกตัวแล้วมองหลินเอินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและยำเกรงอย่างหาที่สุดไม่ได้