กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเอินกำลังเดินช้า ๆ มาจากอีกถนนหนึ่ง เบื้องหลังของเขามีสาวน้อยผมสีชมพูน่ารักคนหนึ่งเดินตามมา
สองพี่น้องเห็นหลินเอิน ไม่เพียงไม่ลดละ กลับยิ่งได้ใจกำเริบหนักกว่าเดิม
“หลินเอิน มาได้จังหวะพอดี!” ไคเอินชี้ไปที่อันน่าอีกครั้ง พลางคำราม
“ดูคนรับใช้ของนายสิ เห็นพวกเราแล้วไม่ยอมคุกเข่าคำนับ ยังกล้าสวนคำอีก วันนี้ฉันต้องสั่งสอนมันให้ดี ๆ”
“เรื่องเงินพวกเราจะไม่เสวนากับนายให้เสียเวลาอีก!” บูไหล่ซือก็ฉีกหน้ากันให้ขาดไปเลย
“เอาตั๋วทองคำออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นก็อย่าโทษที่พวกเราไม่นึกถึงสายสัมพันธ์พี่น้อง”