กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่างจากพ่อค้าที่ถอยกลับเมื่อรู้ว่ายาก เหล่าผู้อพยพที่เดิมก็ไม่มีอะไรติดตัว หลังถูกไล่กระจายไปกลับไม่ได้จากไปทันที
พวกเขารวมกลุ่มกันสามห้าคนในป่าไกลออกไป มองแนวปิดล้อมอันแข็งแรงนั้น สีหน้าค่อย ๆ เผยความดุร้ายขึ้นมา
“ให้ตายสิ อ้างการรุกรานของออร์กอีกแล้ว ทุกครั้งก็ใช้ข้ออ้างนี้” ชายผอมคนหนึ่งถ่มน้ำลายลงพื้น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธ
“พวกเขาก็แค่ไม่อยากให้พวกเรามีชีวิตอยู่ ก็แค่ไม่อยากให้พวกเราไปเมืองเหมันต์”
“ใช่แล้ว” หญิงที่อุ้มเด็กคนหนึ่งข้าง ๆ เสียงสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้