กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉิงเจี้ยนเวยไม่ได้ห้ามปรามการซักถามของเสิ่นจือจู้ที่มีต่อโจวฉือเหยี่ยน
ฟู่หรานนั่งตัวตรงยิ่งกว่าใคร ราวกับฮัสกี้ที่จู่ ๆ ก็ตั้งหูขึ้นมา เงียบ ๆ ฟังคำตอบของโจวฉือเหยี่ยน
ก็อย่างที่ว่าไว้ ความจริงใจคือท่าไม้ตายที่ใช้ได้ตลอดกาล ฟู่หรานฟังไปก็พยักหน้าถี่ ๆ พลางถอนใจว่า “งั้นโจวฉือเหยี่ยนนายก็ลำบากไม่น้อยเลยนะ ยังต้องมองเฉิงเจี้ยนเวยอยู่กับเฟิงเหมี่ยนตั้งหลายปี…”
ไม่นึกว่าโจวฉือเหยี่ยนจะชอบเฉิงเจี้ยนเวยมากขนาดนี้ แถมยังแอบรักเธอมาหลายปี
ดูออกเลยว่าเรื่องแอบรักของโจวฉือเหยี่ยนกำลังจะทำให้พี่รองซาบซึ้งจนน้ำตาซึม
เสิ่นจือจู้มองฟู่หรานด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่ ในใจคิดว่า ตอนนั้นเขาคงสติปัญญาหลุดวงจรจริง ๆ ถึงได้คิดว่าผู้ชายที่ไม่มีความคุกคามเอาเสียเลยคนนี้จะแย่งน้องสาวไปได้