กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลงจากชิงช้าสวรรค์มา ท้องฟ้าก็ใกล้ค่ำแล้ว คนของสโมสรหลายคนก็ทยอยกันกลับไป
เฉิงเจี้ยนเวยปิดริมฝีปากที่ยังชาอยู่ พลางเอ็ดว่า “โจวฉือเหยี่ยน นายเกิดปีเดียวกับฟาไฉหรือไง”
รอยยิ้มของโจวฉือเหยี่ยนเปี่ยมความอิ่มเอม เสียงทุ้มต่ำชวนหลงใหล “เจ็บหรือ งั้นให้ผมจูบที่รักทีหนึ่งก็หายเจ็บแล้ว”
เฉิงเจี้ยนเวย: “?”
โต้วเปาและเหวินเซี่ยเดินเข้ามาลา “CC คุณโจว พวกเรากลับแล้วนะ เล่นกันให้สนุก”
เฉิงเจี้ยนเวยเห็นโต้วเปาก็พลันนึกถึงจวินซื่อหาน “เอ๊ะ พวกเธอไม่ได้มาครบทั้งสโมสรหรือ แล้วทำไมโค้ชไม่มา”